Op de zondag na Aswoensdag, de 1e zondag van de vastentijd, wordt op veel plaatsen in de Eifel traditiegetrouw het verbranden van hutten georganiseerd.
Op de zondag na Aswoensdag, de 1e zondag van de vastentijd (in het Mosel-Frankisch: "Schäfsunndisch", Schäf = strobundel), vindt op veel plaatsen in de Eifel traditioneel het verbranden van hutten ("de Hett gett verbraant") plaats. Het gebruik gaat terug op het heidense geloof dat de winter verbrand moet worden zodat de lente kan komen. Vaak werd een houten kruis van stro opgericht om een link naar het christendom te leggen.
Op sommige plaatsen verzamelen de meestal mannelijke jongeren al weken van tevoren rijshout en takken en binden deze tot bundels (in het Mosel-Frankisch: "Schaanzen"), die later met stro en andere brandbare materialen tot een grote hoop worden opgestapeld. Op andere plaatsen verzamelen alleen volwassenen of de brandweer stro en brandbare materialen om op te stapelen op de zondag zelf. In elk dorp zijn er kleine variaties of eigenaardigheden, of het nu gaat om de constructie van de stapel, de spreuk tijdens het verzamelen of de consumptie van het eten.
Hier is een voorbeeld:
In het kleine Eifeldorp Niederweiler was het gebruikelijk dat de oudere dorpsjongens weken van tevoren bij elkaar kwamen om te "Schaanzen maachen". De oudste jongen was de "Kupphär", d.w.z. de leider van de groep. Alles werd dan op een grote hoop ("Hettekupp") gestapeld op een heuvel bij de "Schäfsunndisch", zodat het vuur al van verre te zien was. De arbeidsintensieve stapel moest worden bewaakt als het vuur op zondag moest worden aangestoken. De jongens uit de naburige dorpen hadden vaak plezier in het aansteken van de stapels die de dag ervoor al waren opgestapeld.
Als beloning voor hun inspanningen paradeerden de jongens op zondag of zelfs de dag ervoor door het dorp. Onder het motto:
"Hei kommen de Nearweiler Hette Jung, die häädte gearen hiere Lung. Als we het zo hadden gepland, waren we naar de muur en de weide gegaan."
Ze bezochten de huizen en verzamelden eieren, boter, meel en spek. Het echtpaar dat het laatst getrouwd was, was verantwoordelijk voor de catering op zondagavond.
Vandaag de dag is het proces enigszins aangepast aan het kleinere aantal kinderen in het dorp: de brandweer heeft het opzetten van de "Hettenkupp" en het strooikruis dat al enkele jaren wordt gemaakt overgenomen. Alle kinderen van het dorp verzamelen de cadeaus op zondag, het gezegde is bijna hetzelfde gebleven. s Avonds wordt alles samen opgegeten in de parochiezaal en de hele dorpsgemeenschap is uitgenodigd.